تاثیر بر جوش پذیری و ماشینکاری فولاد

قابلیت جوشکاری و ماشینکاری جنبه های اصلی هستند که عملکرد فرآیند فولاد را اندازه گیری می کنند. هر عنصر آلیاژی که بتواند سختی پذیری را بهبود بخشد، برای جوش پذیری فولاد مضر است. زیرا هنگام خنک شدن در نزدیکی خط همجوشی در ناحیه متاثر از گرما جوش، به راحتی می توان ساختارهای سخت و شکننده مانند مارتنزیت را تشکیل داد که خطر ترک خوردن را به همراه دارد. از سوی دیگر، دانه‌های نزدیک خط همجوشی در ناحیه متاثر از گرما به دلیل حرارت زیاد مستعد درشت شدن هستند، بنابراین برای فولاد آلیاژی مفید است که حاوی عناصری مانند تیتانیوم و وانادیم باشد که می‌توانند دانه‌ها را تصفیه کنند.
افزودن مقدار مناسبی از عناصر مانند گوگرد و سرب به فولاد می‌تواند ماشین‌کاری آن را بهبود بخشد (به برش آزاد فولاد مراجعه کنید). عناصر آلیاژی در فولاد آلیاژی معمولاً سختی فولاد را افزایش می دهند و در نتیجه مقاومت برش را افزایش می دهند و سایش ابزار را تشدید می کنند. قابلیت ماشینکاری فولاد را می توان با تغییر ساختار ماتریس، انواع، مقادیر و شکل اجزاء تحت تأثیر قرار داد.